Advert

Bu fotoğraf hepimizin utancı olsun

70’li yaşlarına merdiven dayamış dedem… Sen evinde torun sevecek, bahçenle ilgilenecek, nasihatlerinle küçüklerine yol gösterecekken, seni çöp konteynerlerinden yemek artıklarını toplamak zorunda bırakan hepimizin utancıdır bu fotoğraf karesi…

Bu fotoğraf hepimizin utancı olsun
Özlem ATAÇ
 
Bu fotoğraf, Altıparmak’ta, kendi çektiğim işitilmeyen çığlığın fotoğrafı… Bu manzarayı gördüğüm zaman Oğuz Atay’ın bir gazete haberi diliyle kaleme aldığı şu satırlar geldi aklıma: "Nihayet insanlık da öldü. Haber aldığımıza göre, uzun zamandır amansız bir hastalıkla pençeleşen insanlık, dün hayata gözlerini yummuştur.” 
 
Aslında her gün yanı başımızda yaşanan bir tablo bu… Hepimizin kayıtsız kaldığı, sıradanlaşmışlığın bir simgesi bu fotoğraf… Bu fotoğraf insanlığın bittiğini gösteren bir fotoğraf… 
 
İnsanlığı oluşturan, ahlaki değerlerdir. Ahlaki değerlerin yavaş yavaş kaybedilmesiyle de insanlık öldü. Yaşanan olaylarda çıkan fotoğraflara bakarak sadece izliyoruz nereye gittiğini. 
 
Aylan bebeğin kıyıya vuran cansız bedeni…
 
Emine Bulut’un kalabalık içerisinde, kızının gözü önünde boğazının kesildiği…
 
Geçtiğimiz günlerde intihar eden üniversite öğrencisi Sibel Ünli’nin sosyal medyadan paylaştığı ‘yemekhane kartımda para kalmamış, sadece bir liram var’ yazısının yer aldığı…
 
Binlerce insanın geçtiği Bursa’nın en işlek caddesinde yaşlı amcanın çöp konteynerinin içerisinden atılan çürük sebzeleri çıkarıp temizleyerek poşetine koyduğunu gösteren fotoğraf…
 
Ve daha niceleri… 
 
Yıllar öncesine baktığımızda, insanlığın temelini oluşturan saygı, başkalarına yardımda bulunma, sevgi, merhamet, inanç, adaletli olma ve hoşgörü-bağışlama kavramlarının bugüne kıyasla bir hayli yok olmuşluğu aslında tehlike çanlarının çalmaya başladığı anlamına geliyor.
 
Hayatı imkansız hale getiren ahlaksızlıklar, adaletsizlikler, sorumsuzluklar, bencilliklerdir. Günlük telaşı içinde ana değerlerimizdeki çöküşün farkına varamıyoruz. 
 
Şöyle bir düşündüğümüzde çok uzak değil, 10 yıl öncemiz ile bugünümüzü şöyle bir kıyasladığımızda aradaki fark yaşadığımız çöküntüyü olanca çıplaklığı ile gözler önüne seriyor. 
 
İnsanlar bizi biz yapan değerleri sırtında bir yük ve önünde bir engel görerek kendine yeni değerler aramaya başlıyor. Aradıkça bencilleşiyor, aradıkça sevgisiz kalıyor, aradıkça adaletsizleşiyor, aradıkça yardımseverliği bırakıp yardımseverliği göstermelik bir amaca dönüştürüyor ve bunlar yaşanınca da insanlığı oluşturan değerleri yok ederek insanlığı öldürüyor. 
 
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500